An Ankou

Bretagne is niet alleen het land van de ruige kusten, de menhirs en dolmen, maar ook het land van An Ankou. Wie? De Bretonse verpersoonlijking van de dood, afkomstig uit de Keltische mythologie en overgenomen door het Bretonse Christendom.

An Ankou
An Ankou – bron: www.deviantart.com

An Ankou is een geest die over kerkhoven waakt om de graven te beschermen tegen ongewenste indringers. An Ankou is dé kerkhofwachter. Sommigen zien An Ankou als een ondode, een spook of demoon. Kijkt je An Ankou aan, dan is de dood onvermijdelijk. An Ankou laat zich, zo zegt men, zien aan stervenden, veelal ouderen en zieken en wel in verschillende gedaanten en vormen, zoals dromen en visioenen. De belangrijkste manifestaties zijn een skelet dat ’s nachts op een piepende wagen rijdt met een zeis, een dier en een grote man in een donkere mantel die de doden op zijn kar laadt. In feite ontvangt An Ankou de doden en begeleidt ze naar de Onderwereld. Volgens de Bretonse overleveringen zou de koude, in mist gehulde ingang van de Onderwereld zich in Yeun Ellez bevinden, in de bergen van de Monts d’Arrée.

Wist je dat bij Gourin in het departement Finistère er een Roc’h An Ankou is? Oftewel, een rots van de dood. De rots ligt op ongeveer 200 meter hoogte. Vanaf dit punt heb je een weids uitzicht over de omgeving. Maar waarom ‘rots van de dood’? Welnu, deze plek is het onderwerp van verhalen over vreemde onverklaarbare ongelukken; mensen die van de rots afgevallen zijn of… geluiden van wagenwielen. Kijk uit! An Ankou neemt je mee!

En dan kennen we ook nog een Bretonse sage uit Quimper. Een rijk persoon nodigt alle dorpsbewoners uit voor een groot slachtfeest. De uitnodigingen worden uitgedeeld naast de kerk op het kerkhof. Plots vraagt een stem van een onzichtbaar persoon of hij ook uitgenodigd is… Het feest vindt plaats en een stinkende gast in lompen arriveert. Hij praat met niemand. Als het feest ten einde komt, verheft de vreemdeling zijn gezicht en zien de feestgangers een schedel. De man werpt ook zijn mantel af en… een skelet is zichtbaar. Hij roept dat hij An Ankou is en dat zijn gastheer nog maar acht dagen te leven heeft. Waarom hij dit vertelt? Welnu, dan heeft de gastheer nog enkele dagen de tijd om zijn aardse zaken te ordenen en kan hij in rust sterven. De rijke gastheer volgt de raad van An Ankou op en jawel, acht dagen later is hij dood.

Tsja… verzinsel of zit er toch een vleugje waarheid in? Wie zal het zeggen. In ieder geval ben ik op mijn hoede als ik in Bretagne een piepende houten kar hoor. Jullie ook?

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *