Bretonse Spaniel

Deze keer een verhaal over de Bretonse Spaniel. Niet geheel toevallig. Vandaag had ik een ‘chatsessie’ met Ingridop Facebook. Ze woont in de Bourgogne en vangt dieren op die mishandeld, verwaarloosd, oud, ziek en gehandicapt zijn. Tot het einde van hun leven blijven ze bij haar wonen. Ik heb bewondering voor haar. Maar goed, de Bretonse Spaniel dus. Onze hond, Bubbel, is min of meer zo’n Spaniel. Een dik jaar geleden kwam ze aanlopen, op haar gemakje had ze – zo bleek later – al een week rondgedoold in ons gehucht. Iedereen gaf haar wel te eten. Wat ‘zielig’ kijken kan ze heel goed. Uiteindelijk hebben wij haar in huis genomen. Spijt? Nee. Bubbel en ik, we zijn twee handen/poten op een buik. De Bretonse Spaniel oftewel Epagneul Breton vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in de Spaniels. Honden die 700 jaar geleden voor de jacht op hoenders ingezet werden. Het woord ‘Epagneul’ betekent Spaniel en is een verbastering van de woorden ‘Espagneul’, het oud-Frans voor ‘Espaignol’, wat Spanjaard betekent. Dit is dan weer een verwijzing naar uit Spanje afkomstige jachthonden. Maar dat is slechts een uitleg. Gaston Phebus, graaf van Foix en beroemd door zijn boek ‘La Livre de la Chasse’ (1387) heeft zo zijn eigen idee. In zijn boek schrijft hij over de ‘Chiens d’Oysel’, honden waarmee met het net gejaagd werd. Er schijnt een verband te zijn met het woord ‘s’espaignent’, wat betekent ‘plat maken en kruipen’. Bretonse Spaniel Bubbel Gaan we wat eeuwen verder, dan verschijnen hele boekwerken over de jacht in Engeland door de rijke adel. Tijdens de jacht gebruikten ze de ‘Setting Spaniels’. In 1674 schreef Nicholas Cox in zijn boek ‘The Genthleman’s Recreation’ over de ‘Staande Hond’ en de jacht met netten. Halverwege de 19e eeuw gingen de Engelse edelen met hun Setters en Pointers jagen in Callac in Bretagne en Mael Carhaix in de Finistere. Uit deze tijd komt het verhaal dat de ‘Epagneul Breton’ is ontstaan door kruisingen van de Engelse honden met de lokale Bretonse ‘Epagneuls de Pays’. En zo zijn er nog wel meer ‘gissingen’ over de Bretonse Spaniel. Een ding is zeker – en ik kan er over meepraten – Bretonse Spanielen zijn speciale ‘wezens’. Enerzijds heel actief; ze willen jagen. Anderzijds heel zachtaardig, vreedzaam. Het is een geweldig gezinshond. Zelfs als in dat gezin andere dieren wonen, zoals katten. Onze kater Bikkel weet er alles van. En Bubbel? Die ligt naast mij te snurken. Maar ik hoef maar even te zeggen: ‘Gaat ze mee?’, dan is de jachthond in haar weer wakker.

Comments are closed.