Chapelles et Mégalithes

Wat doe je als de zon schijnt, de lucht strakblauw is en de wintermist boven de velden hangt? Juist, een wandeling maken. Ik heb mijn oog laten vallen op de 13 kilometer lange route ‘Chapelles et Mégalithes’ (wandeling nummer 39), die start bij de parkeerplaats van het hotel Le Roi Arthur aan het Lac au Duc in Ploërmel.

Chapelle St. Golven
Chapelle St. Golven – bron: www.map-france.com

De eerste bezienswaardigheid die we tegen komen, is het kerkje van St. Golven in Le Vieux Bourg de Taupont, gewijd aan Gouven de Léon, bisschop van Saint-Pol-de-Léon in de zevende eeuw. Voor de kerk staat een ‘calvaire’; een opstelling van beelden die de kruisiging van Jezus voorstelt. We lopen verder, klimmen langzaam omhoog en komen uiteindelijk bij de ‘Rochers de la Ville Bouquet’, daterend uit 4000 voor Christus. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de omgeving. Je ziet waar de rivieren Ninian en Yvel elkaar kruisen. Langs een smal pad dalen we af. Even verderop passeren we het gehucht Châtelet, waar zich aan het water een molen bevindt, werkend op water en electriciteit. Vandaag de dag wordt er nog meel gemaakt. En waar zijn de megalieten? Welnu, in het dorpje Bézon. Ze dateren uit 3200 en 2200 voor Christus en liggen verspreid in een ‘allée courverte’ van meer dan 15 meter lang. Net voordat we Ploërmel in lopen, komen we langs het gehucht St. Antoine met zijn kapel uit 1430, gebouwd door Jean V, destijds hertog van Bretagne. In het verleden werden er bij de kapel jaarlijks twee jaarmarkten gehouden. Het verhaal gaat overigens dat het gebouw staat op een oude druïdeplek; die van de priesters van de Kelten. De druïden beschouwden dingen uit de natuur als heilig, zoals de zon, maan en de sterren, heuveltoppen, rivieren, meren, bomen en struiken. Hun kalender werd geregeerd door de cycli van de zon, de maan en de plantenwereld. Het is een energetische plek, zegt men.

Chapelle St. Antoine
Chapelle St. Antoine – bron: www.broceliande-vacances.com

Via de ‘voie verte’ nummer 3 – een groene fietsroute – komen we uiteindelijk weer bij het Lac au Duc uit. Het meer is met zijn 250 hectare (lengte 5 kilometer, breedte 500-900 meter) een van de grootste meren van Bretagne. Ik snuif de frisse lucht nogmaals op. Wat was dit een geweldige wandeling. En bijzonder goed aangegeven voor Franse begrippen. Vast het werk van de druïden in St. Antoine, denk ik, als we even later met de auto het gehucht weer passeren. Ik voel ze. Ze reizen voor altijd met mij mee.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *