Galette des Rois

Oke, inmiddels heb ik twee blogs geschreven. Maar eigenlijk had ik nog geen flauw idee wat het thema van mijn blog zou zijn/worden. Maar ik ben eruit! Heel simpel: Bretagne. Elke dag of een paar keer per week, zal ik jullie vertellen over de bijzonderheden van dit prachtige stukje Frankrijk. Wat is er te zien? Wat is opmerkelijk? Wat is er in het verleden gebeurd? Wat eten de Bretonners?

Galette
Galette

Laat ik met dat laatste beginnen…. Galette des Rois! Bretagne is ‘het land’ van de ‘crêpes’ en de ‘galettes’, oftewel pannenkoeken. De vraag is natuurlijk, wat is het verschil? Welnu, ‘galettes’ zijn gemaakt van ‘sarrazin’ (boekweitmeel) oftewel ‘ble noir’ in het Frans .Crêpes’ bestaan uit witte bloem. Ik ga deze keer in op de ‘galettes’, want er bestaat een wel heel bijzondere ‘zwarte pannenkoek’, de ‘galette des Rois’ oftewel de Koningspannenkoek. Een traditie in vele Franse gezinnen is om met Driekoningen een ‘galette des Rois’ aan te snijden. In de taart bevindt zich een voorwerp, vaak een stenen beeldje. Wie het beeldje in zijn stuk taart vindt, mag zich een dag lang ‘koning’ noemen. Met de goudkleurige papieren kroon, die aan de gelukkige vinder gegeven wordt, is de ‘koning’ goed herkenbaar. De ‘galette des Rois’ bestaat uit beslag op basis van boter, suiker, gemalen amandelen, eieren en bloem…oftewel frangipane, een traditioneel beslag dus. Bovenop de taart ligt een laagje glazuur. De echte Bretonner kiest voor een ‘galette des Rois’ frangipane. Echter, tegenwoordig is de taart in vele andere smaken te koop. Er zijn varianten in chocolade, peer, appel of framboos. Op internet las ik dat de ‘galette des Rois’ goed is voor 5% van de jaaromzet van vele bakkers. Dus dat zegt wel iets. En? Loopt het water julile al in de mond? Voorlopig hou ik het bij een gewone ‘galette’. Vrijdags zijn ze vers bij de bakker in Illifaut (een dorpje vlakbij) te krijgen. Want ja, vrijdags is traditioneel ‘galettendag’. Zoiets als ‘gehaktdag’ in Nederland. Of bestaat dat niet meer? Anyway… natuurlijk kun je ook zelf ‘galettes’ maken. Maar dat is een heel ander verhaal, zeg maar gerust avontuur. We hebben het een keer mogen proberen, bij Louise en Yannick thuis. En ik moet zeggen, dat valt echt niet mee. Maar oefening baart kunst, is het gezegde. En zo is het maar net.