Herebald

Hij was van Britse afkomst: Herebald. Vanaf zijn vroegste jeugd verlangde hij naar vroomheid en stil gebed. Daarom stak hij – we hebben het over de 8ste eeuw – over naar Bretagne, destijds Armorica geheten. Niet alleen tijdens de overtocht, ook op het vaste land verrichtte hij wonderen tot heil en genezing van zieken en zwakken. Velen bewonderden hem. Daar kon hij niet goed tegen, dus trok hij zich terug in de bossen rond Berrien. Helaas werd hij daar gepest door boze vrouwen. Boos? Ja, want Herebald spoorde hun mannen aan meer tijd aan het gebed te besteden. En dat ging ten koste van het werk. Bovendien moesten de mannen meer vasten en zich herhaaldelijk onthouden van seksuele omgang. Tsja. Dus namen de vrouwen de kleren van Herebald weg als hij ze na de was op de heg liet drogen. Ook staken ze zijn hut in brand en bekogelden hem met stenen.

Herebald vertrok en vestigde zich vervolgens in de buurt van Huelgoat en Loqueffret. Van een boer mocht hij twee ossen lenen om zijn spullen aan te slepen. Nadat het werk gedaan was, wilden de dieren niet meer terug naar de boer. Ze bleven bij Herebald, zelfs na zijn dood. Iedereen mocht de dieren lenen, op voorwaarde ze alleen ’s nachts te gebruiken en voor zonsopgang terug te brengen. Dat ging goed, totdat een gierige boer ze na zonsopgang hield. De dieren zijn nooit meer terug gezien.

Heilige van de koeien
Heilige van de koeien – bron: www.telegraaf.nl

De plaats waar Herebald zijn kluizenaarsbestaan leidde heet nu St.-Herbot (departement Finistere). Zijn graftombe is daar nog altijd te bezoeken.

Herebald is vandaag de dag patroonheilige van het gehoornde vee, in het bijzonder van de koeien. Hij zorgt ervoor dat ze melk geven van de eerste kwaliteit.  Op de vijfenvijftigste dag na Pasen – de vrijdag na Pinksteren – is er een pardon (processie) in Saint-Herbot. De eerste zondag van augustus heeft Herebald een pardon in Pluméliau (departement Morbihan). Bij die gelegenheid wordt het vee, versierd met strikken en linten, drie maal rond de kerk geleid, waarbij ze een lichte buiging maken, wanneer ze de hoofdingang passeren; tenslotte worden de dieren door de priester gezegend. Als tegenprestatie bieden de gelovigen touw en halsters van hennep aan, paardenhaar en boter.

Dus boeren in Bretagne, geven de koeien geen goede melk, effe de handen vouwen voor onze Herebald.

 

 

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *