Je suis. Nous sommes.

Le crayon en l’air! Ik kan niet anders, als mens én journalist. Opiniestukken schrijf ik niet. Hoogstens maak ik het managers en bestuurders wel eens lastig in interviews. Daar blijft het bij. Dus ben ik veilig, hier in ons hameau in Bretagne. Dat denk ik tenminste.

Je suis Charlie
Je suis Charlie

Ook Bretagne rouwt, net als de rest van de wereld. We zijn verontwaardigd, boos, voelen ons machteloos en sterk tegelijkertijd. Ons krijg je er niet onder! We gaan door! Dat dachten Charbonnier, Cabu, Tignous, Wolinski, Honoré, Merabet, Maris, Renaud, Ourrad, Cayat, Boisseau en Brinsolaro ook.. tot woensdag 7 januari. Even voor het middaguur stormden zwaarbewapende mannen het kantoor binnen van het satirisch weekblad Charlie Hebdo in Parijs. Ze schreeuwden Allahu Akbar en noemden de aanwezigen bij hun voornaam voordat ze hen doodden. De wereld staat stil. Voor hen. Voor iedereen.

Volgens de wetenschap werd de eerste homo sapens – de moderne mens – geboren in Afrika, tussen de 150.000 en 280.000 jaar geleden. Nu is het 2015. De mensheid staat gelijk aan beschaving. Maar niets blijkt minder waar. Ooit schreef ik een scriptie voor mijn opleiding hbo-Inrichtingswerk met als titel: ‘Ik ben ik. Jij bent jij.’ Die scriptie hebben de Parijse moordenaars nooit gelezen. Moslim, christen, atheist, verstandelijk beperkte, oudere, kunstzinnige, computernerd… Heren moordenaars, we zijn allemaal MENS! Beschaving. Leef en laat leven!

Het is een schok. De wereld wanhoopt. Toch zie ik een lichtpuntje. Want de wereld toont ook troost. Kent moed. Gaat door. Ik zie mensen bijeen. Overal. In Amsterdam, Londen, Parijs, in heel Europa en daar buiten. In grote steden en in dorpen. Heel voorzichtig hoop ik dat deze saamhorigheid blijft, groter wordt. Want wat de wereld nodig heeft is niet alleen UN crayon en l’air. Velen. Je suis. Nous sommes.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *