N164

Als ik naar Montauban-de-Bretagne rijd, waar ik met een vriendin heb afgesproken om de jaarlijkse Kerstmarkt te bezoeken, besef ik glimlachend dat ik weer eens op de N164 zit. Een belangrijke verkeersader in Bretagne. Vandaag de dag lijkt het allemaal heel gewoon, een goed wegennetwerk. Maar wist je dat in de jaren 70 Bretagne slechts beschikte over een secundair netwerk; bochtige wegen die door elk dorp en stad gingen?

N164
N164 – bron: autoroutesbretonnes.blogspot.com

Tijdens het CIAT (Comité interministériel d’aménagement du territoire) in oktober 1968 werd besloten om in Bretagne twee vierstrooks oost-westroutes aan te leggen over het noorden en zuiden; de N12 van Rennes naar Brest en de N165 van Nantes naar Brest. Daarnaast kwam er een oostelijke noord-zuidroute; de A84 en N137 van Caen via Rennes naar Nantes. En vond men een driestrookse binnendoorroute als secundaire oost-westroute ook noodzakelijk: de N164. In 1969 ging de Franse overheid akkoord met de aanleg van de wegen. Tevens werd vastgesteld dat er in Bretagne geen tolwegen aangelegd zouden worden. Jippie!

En daar rijd ik dan, op de N164 oftewel de RN164 (Route Nationale). In totaal is de weg 161 kilometer lang en loopt vanaf Châteaulin (departement Finistère) tot Montauban-de-Bretagne (departement Ile-et-Vilaine), waar ik naar op weg ben. De weg is gefragmenteerd uitgebouwd tot ‘voie expresse’. Het landschap is veelal open en bestaat uit glooiend gebied met soms lange hellingen, die typerend zijn voor Bretagne. Er liggen geen grote plaatsen op de route, slechts kleine regiostadjes zoals Loudéac. Leuk om te weten: in 2011 reden dagelijks 3.500 tot 7.000 voertuigen over de meeste delen van de N164, met pieken van 9.800 voertuigen tussen de N165 en Pleyben, 8.600 voertuigen bij Carhaix-Plouguer en 10.700 voertuigen bij Loudéac. Het oostelijkste deel tussen Saint-Méen-le-Grand en de N12 telde 10.500 voertuigen.

Het is gezellig op de Kerstmarkt van Montauban-de-Bretagne; Kerstmuziek, houten stalletjes, een Kerstman én ‘Glühwein’. Gezeten op een terras in de zon genieten we van de activiteiten om ons heen. Twee uur later stap ik weer in mijn auto en rijd de N164 op. Het kost me slechts een half uur om weer thuis te zijn. Maar eerlijk, vanuit een heerlijk Kerstgevoel zou het ook best leuk zijn om via bochtige weggetjes en dorpjes mijn bestemming te bereiken. De volgende keer ga ik binnendoor.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *