Saint-Suliac

Saint-Suliac ligt in het departement Ille-et-Vilaine en maakt deel uit van het arrondissement Saint-Malo. Het mooie van Saint-Suliac is, dat het aan de Rance ligt. Deze Bretonse kustrivier, met een totale lengte van 100 kilometer, ontspringt bij de Côtes d’Armor en eindigt tussen Dinard en Saint-Malo bij het Kanaal. Het dorp zelf is in de zesde eeuw gesticht door een Bretonse monnik met de naam… je raadt het al: Suliac. Tegenwoordig is het dorp een van ‘Les plus beaux villages de France’.

Saint-Suliac
Saint-Suliac – huizen met vissersnetten…

Afgelopen weekend logeerden we op de camping municipal van het dorp. Een aanrader… zelfs in het hoogseizoen is het er lekker rustig. En goedkoop! Voor camper, twee personen, hond en elektra betaalden wij slechts 11,80 euro per nacht. De camping ligt op slechts 10 minuten lopen van het dorp. Ideaal! Want heb je geen zin om te koken, dan zijn er in Saint-Suliac drie restaurants waar je uit kunt kiezen: La Ferme de Bouacanier (chique, maar pittoresk), Au Galicon (crêperie) en onze favoriet…. La Guinguette, een simpel restaurantje met simpele gerechten, maar wel aan het water.

Vanuit het dorp kun je twee korte wandelingen maken: La Pointe du Puits (6 km, alleen ’s middags mogelijk in verband met hoog water in de morgen) en Le Mont Garrot (4 km). De laatste wandeling maakten wij. Vanaf Saint-Suliac volg je een pad tot Mont Garrot waar je een schitterend uitzicht hebt over de Rance en een oud Vikingendorp beneden (restanten). Je kunt nog even een ommetje maken naar de 5 meter hoge menhir de Chablé. De legende vertelt dat het geen menhir is, maar een tand van de reus Gargantua. Toen hij op het punt stond om een kind te verslinden, brak er een tand af en viel deze op de grond van Chablé.

Saint-Suliac
Saint-Suliac – met achter ons de Rance

Geen gebroken tanden voor ons, maar wel een bijeensteek voor in eerste instantie hond Bubbel in zijn gat en vervolgens eentje in de nek van mijn vriend. Rare capriolen dat beiden maakten! Afijn, het mocht de pret niet drukken. Eenmaal afgedaald van ‘de Mont’ was het leed met een biertje zo vergeten.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *